My life is Perfect. Yeah sure no fuckin' body is perfect. But I am... I mean my life is. If ever you happen to know Veronika (Paulo Coelho's Veronika Decides to Die), I find her and I plunging in the same dilemma. We both find our lives perfect. We are in bliss with this. We are distressed in this. We are insane.
My family don't deserve me. My parents are the epitome of PARENTS. They may not provide everything that I ever hoped and wished for (but in the first place who can?), yet they're just too perfect for a failing daughter like me. They never get tired of reminding me how lucky I am for ALL these things --- GREAT THINGS. We are not that poor. We are not that rich. Mediocrity. I'm not the super bad. I'm not the super good. Mediocrity. I'm not the most stupid. I'm not the smartest. Mediocrity. I play it safe for 19 years. I'm in the zone of comfort for 19 years. I'm an average girl for 19 years.
I even hoped for one day, I was born in either of these two cases; the poor girl or the rich girl. If I'm born poor, at least I have all the reasons to strive, to thrive. Lucky are the poor for they all have the chances of getting rich as to what someone has said. If I'm born rich, I could not ask for more =). I mean, I will live a luxurious life. I have the money, the resources. If ever I failed to become rich when I'm a poor girl or if ever I became poor when I'm born rich, at least I started at one of the EXTREMES. I'm not in the MEDIOCRITY. For once, I hoped.
Veronika wanted to end her life in that way --- PERFECT. I also want to.
I'm feared to come out, to be be different, to be drastic, to be extreme and be beyond MEDIOCRE. Coach Carter seemed like to pertain to me whenever I encounter his words from the movie, "OUR GREATEST FEAR IS NOT THAT WE'RE INADEQUATE. OUR GREATEST FEAR IS THAT WE ARE POWERFUL BEYOND MEASURES."
I want to be the best yet I'm afraid to be one. Since on your way through, you must stretch your limits. You must do what you want. You must follow your desires. You must do what it ought to be. You must be different. You must be extraordinary. You must make a stand. You must STAND OUT. You must break rules. You must deviate. You might hurt people and you might be hurt too. and surely you will be hated. You can't please everyone and the moment you try to stand out, you must eat haters for breakfast, lunch, dinner and midnight snack. You must be immune. It's a daily dose you must ingest.
Actions may NOT always bring happiness but there is NO HAPPINESS WITHOUT ACTIONS.
Why are you reading this?
Surely life can offer you better things than this.
Questions, questions, questions.
Why is the brain programmed to ask? Answers are just waiting to be found.
Yet the absolute answer-giver is yet to come.
Or is it really coming? Are answers shall be given?
Do all questions have answers ---- sensible, rational answers?
Or some questions are meant to be left alone hanging, unanswered?
Unanswered questions. Why do we need to be persistent in
looking for answers ---- answers that don't even want to show up.
Answers that are not even meant to answer. Answers that are not there.
Answers that are not meant to be known. Answers that were not.
Answers that are not. Answers that shall not.
Don't look for answers! Let it chase you!
Do ask questions. Prepare to be chased.
Questions, questions, questions.
Want to exercise your answering ability?
See my upcoming entries.
=P
Well, it’s been more than a week since the last time I’ve invaded the blogosphere. Haha!! Ang landi!! Well, ano ba ang topic natin ngayon? Actually, ang dami kong gustong ilagay pero baka mauwi na naman tayo sa randomness everloo!! Eh gusto ko sana magkaroon ng peace? and order ang mga entries ko dito.. kaya as much as possible bihira na lang ako mag-rrandom. Haha!! Di ko naman sinabing never kaya, kapag na-aning lang ako at trip ko ilagay ang kung ano-ano lang, dun na ko mag-rrandom.
So, ngayon ang entry ko na lang siguro ay tungkol sa…
…
JAN. 4, 2009 – Monday
8:14 PM-9: 55 PM
Haha! Sensya na ah! Di ko na naman natuloy yung entry ko ng DEC. 21, 2009. Parang wala pa kong maisip na “specific” topic eh. Oh baka naman kinulang lang ako sa time? para mag-type. You know naman… busy!? ang sched ko. Haha!!
So, let’s start na!
Bale ang kwento ko na lang ngayon ay tungkol sa isang entry ko sa journal/diary/kaek-ekan na notebook ko na specially made for music-related matters.
A little background lang naman: kasi ako, I’ve been writing sa aking “mga” journal since when I’m in Junior High. Ayun, bale nung third year high school ako, medyo matino pa yung pagsulat ko sa journal ko. Regular talaga yun! Everyday! Nagsusulat ako! Walang mintis!? Haha! Basta kung magmintis man ako, mga ilang araw lang talaga or kung may emergency lang or in short, pag inatake ako ng “katams”. Ayun.. hanggang sa napuno ko na yung isang buong notebook ko. At sakto, start naman yun ng Senior year ko in high school. So, I’ve decided na ipagpatuloy na siya. Ang ginawa ko, every start na ng school year, new journal naman ako. At dahil nasa Sophomore na ko ngayon in college, kung bibilangin mo, apat na lahat ng journals ko. Pero, honestly speaking, sabog sabog na mga entries ko sa journals ko starting from my Senior high hanggang sa ngayon, Sophomore year. Hahaha!! Talagang busy? lang talaga ko! Haha!! Pero, kahit papano naman, na-uupdate ko naman yung mga journals kong yun. Haha! Nasusulatan ko naman siya tungkol sa’king buhay-buhay.
Haaaay.. so, going back to my topic na, “tungkol sa isang entry ko sa journal/diary/kaek-ekan na notebook ko na specially made for music-related matters.”
Ayun, aside from sa apat kong journals, meron akong isang notebook na parang journal din pero, more on music-related matters naman yun.
At bakit naman ako nag-papakahirap mag-sulat doon!? Bakit pa ko gumawa nun!?
To simplify my answer in just three words:
MUSIC COMPLETES ME.
Haha! Parang vitamins lang yan ah!?
Basta, I LOVE MUSIC.
My admiration and gratitude for the existence of Music here in our world is ineffable (cannot be expressed in words). My life is a Music. Music is my life.
Music shatters the boundaries and connects the extremities.
Oh basta, eto na yung sinulat ko sa music journal ko:
OCT. 14, 2009
(WEDNESDAY)
4:18PM - 9:30 PM
Waaah!!! Sinasabi ko na nga ba eh!! After LIGHTYEARS =P away pa bgo kita masusulatan ulit eh!! =D hahaha!!
So,panu bay an!? Di ko 2loy alam kung saan ako magsisimula!!! =D almost 2 months din kc kitang hindi nasulatan eh!... dib a? =p …
Kwento q na lng cguro muna ung update 2ngkol sa guitar lessons? ko!! Haha!! At sa song? writing saga ko!! =D
Aun nga… bale compared before, mas natututukan ko or mas nagiging FOCUS ako at “mjo” mas nabibigyan ko na din ng time ang guitar lessons? ko at ang songwriting SAGA ko!! Haha!!..., bale sa guitar lessons? ko…. Nung summer pa ko mjo nag-tutok… nag-sself study lng ako… tiyagaan lng talaga at PASENSIYAAA!!! as in!! kc noh!! Andame-dameng chords ang nandiyan!! Talagang hassle kpag minemorize mo xa one-by-one!! Pero kpag “you know it by heart”…, SWABE!!! =D haha!! Pro ako, di ko pa “knew by heart” ang lahat ng CHORDS… mjo onti plang… tapos ung mjo tinutukan ko ng practice sa guitar na kanta, eh ung…. …
“WITH A SMILE” by my beloved-est band of all time…. The Eraserheads!!! =p …. Kc aside from the fact na kinanta xa/kanta xa ng pinakamamahal kong banda, eh… maganda talaga ung meaning nung song… at ung chords niya… (G-Am-Bm-Am--- Dsus) –verse chords, (Bb-Eb-Bb-Eb-Bb-Eb-Bb-D) – refrain chords….
Eh “mjo” mdali lng tugtugin at tandaan kc paulit-ulit lng dn nman xa, tska ung strumming, mjo gets ko na din!! Haha!!! =D
Pero, mjo mbagal pa din ako sa transition among the chords.., ung kapag lilipat na ko kunyare from G to Am … prang ganyan…. =p … kc ung ibang npapanood kong marunong na mag-gitara, khit di na nila tignan kung pang-ilang string or kung saang fret ang tutugtugin nila, eh kaya nila.., nang swabe… eh ako.., from G to Am.., titignan ko pa qng saang string at fret dpat nkapwesto ang aking mga daliri!! Haha!! =D kaya mejo mbagal pa 2loy ang pag-tugtog ko… putol-putol ba… haha!! =p
Pero ok lang yan!!! I trust myself!! =D lahat naman ng magagaling na guitarista ngayon eh, dumaan din sa pinagdadaanan ko!!! “Rome is not built in just one night!” haha!! “Success never comes easy” =D , “no pain, no gain!! Kung walang tiyaga, walang nilaga!! Haha!!... bsta ang BOTTOMLINE eh, kailangan ko lang mag-tiyaga at mag-praktis para maging magaling na akong Guitarist!!! Woooh!! =D …
At hindi lang yan ang pinagtutuunan ko ng pansin!! Haha!!... kc kung mapapansin mo…. (kung papansinin mo lang naman… =p) eh may nkasulat na mga ka-chernessan sa likod mo!...ac2ally… I’ve been writing songs? This past few months… =D haha!!... ang first-ever? song? nga na nasulat ko eh ginawa ko nung MAY 10, 2009… starting from 11:58 a.m. till 2:58 p.m. mga 3 hrs din yan… =p …
Ac2ally, di ko nga alam kung SONG ban a mtatawag yung mga ginawa ko… kc a definition of a SONG that I’ve learned from my literature class is; “a poem set to music”. Ayun!!.... eh mga “poems” pa lng yng nagagawa ko…, in short, LYRICS pa lng… at wala pang MUSIC!..., kc nman noh!!, I have a little? or nothing pa nga eh when it comes to musical arrangements!! (echos!) haha!! Wala pa nman tlaga kc akong alam at experience sa paglalagay ng MUSIC sa mga LYRICS… Siguro eventually, mapapag-eksperimentuhan? ko din yan!! =p
(Sana nga…)
Basta aun…, nag-susulat sulat na din ako ng mga “LYRICS”? =p… depende un sa kung ano man ang ma-feel kong isulat… anything under the sun!!... basta kung ano ung dominant na thought at emotion ko, tungkol doon ung LYRICS na nagagawa ko… tska as of today, I’ve already written, 8 LYRICS!! =p… meron pang 1 na nakatengga… di pa kctapos… di ko pa feel tapusin eh… some other time na lng… haha!!... at alam mo bang saw along nasulat ko na un…, isa lang doon ang pure ENGLISH song!! ung the rest… tagalong na… o kaya taglish or enggalog!! (whatever!) haha!!... hindi ko naman gustong palabasin na bobita ako sa English!! =p… hahaha!!! =D ang gusto ko kc eh.., tagalong or taglish ang mga kanta ko… (taglish, kc ang hirap din naman ng super duper deep & pure tagalong…) kse Pilipino ako… at (eto na nman! Magdadrama na nman ako!) siyempre Pilipino din ang dapat na gawa ko… tsaka ang rason ko naman kaya nagsusulat ako ng mga kanta or “LYRICS” ng kanta eh:
-para ma-express ko ang feelings ko…
-para makapang-inspire!!/mag-bigay aral!!? =p
-para ma-praktis ko ang song writing skills ko?! (kung meron man) =p
-para sumikat ako!!? Hahahaha!!!....
Haha!! Para kong tanga!!..., pero honestly speaking, gusto ko talaga sumikat baling araw…, xmpre pag sikat ka, makakapang-impluwensya ka ng iba, may kakayahan kang baguhin ang buhay nila. Kaya gamitin mo ito sa TAMA!!!..., yan ang dahilan kung bakit ko gusto maging sikat/successful baling araw… para makatulong.
At siyempre, sino pa ba ang uunahin kong tulungan, kundi ang kapwa ko Pilipino… Gusto ko, mabasa/marinig nila ang mga naisulat ko at maintindihan nila ito ng buong puso, dahil mismong wika natin ang ginamit ko… kapag sumikat na ko, tska na lng ako gagawa ng translated version ng mga nasulat ko.., para maintindihan din ito ng ibang tao…. Haha…!! =p … Pero kahit di pa ko sikat.., pero kelangan talaga ng sitwasyon ng translated version ng gawa ko eh, di ako magdadalawang isip na gumawa nito… =p ….
Basta.., ang bottom line eh, mahal ko ang kapwa ko Pilipino at ang ibang tao., lahat na ng tao…. =p …
Gusto ko rin na mahalin ng mga kabataan ang sarili nating wika at bansa. Kaya gusto ko sanang gamitin nila at ipagmalaki ang sariling atin… Hindi lamang ang kabataan.., kundi pati na rin ang katandaan!!!? =p haha!!... hindi pa naman huli ang lahat para magsimula kayong mahalin ang kapwa niyo, ang bayan niyo… (haha!! DRAMA QUEEN ever!! =p)
Oh bsta.., update nlang ult kta kapag…. Sikat? Na ko!? Haha!!... bsta continue q na lng pagsulat sayo…. SOON!!!? =p….
~ Well.. haha!! actually di ko alam kung anong dapat kong sabihin? o itype dito... honestly first-time ever akong nag-blog!? at ano naman ang purpose ko sa pag-gawa nito?... eto.. (random)
*para ma-express kung ano mang dapat ma-iexpress. *para makapang-motivate, mag-bigay aliw, mag-bigay payo?, makapang-asar... basta para mabasa ng mga tao. *para ma-relive? ko ang stress. Kasi for me, expressing my thoughts (especially through writing) is a great way of releasing any stress. haha! =))
Ayan! yan ang mga naisip kong dahilan kung bakit ako nandito ngayon. Uhmm.. medyo madami ang lumalaman sa isip ko ngayon. tulad na lang ng:
*ano bang dapat kong gamitin na language dito sa first-ever blog ko!? tagalog, english tag-lish, o BAKLAnguage?! cherver ah! *nagugutom ako! fiesta sa'min ngayon! nandito ko sa isang netshop medyo malayo sa'min.. uuwi na ba ko para kumain!? o gagastos ako para sa pagkain!? *ang paalam ko kay Sally (my motherloo) ay mag-papagupit lang ako at mag-sisimba?... mga bandang 10:30 am ako umalis ng bahay namin at sa kasalukuyan 2:20pm na!! at wala pa kong nagagawa ni isa sa mga ipinaalam ko. haha!! *kung mag-pagupit man ako mamaya, anong haircut ang sasabihin ko? *mag-ggreenhills pa ba ako kasama ni Demdem (one of my bestest friend since elem. =)) mamayang 5pm? *hanggang ano oras ako dito sa netshop!? 10:55 ako nag-in at 2:25 na ngayon.. =)) *parang gusto ko mag-malling! =)))) *nasaan kaya ang Dadi ko!? =) (umalis kasi siya ng bahay mga 30 min. before ako umalis din at wala naman siyang sinabi kung saan siya pupunta kahit tinanong ko siya =)). Tinext ko siya kani-kanina lang ng: "dadi wer u?" at ang reply ba naman ay: "bkt?" haay.. bakit niya kelangan sagutin ng tanong ang tanong ko? di ko na siya kinulit kung saan ba siya. Malaki na siya. At siguro it's time para makapag-alone time siya at mag-moment.) *...........
Ayan ang ilan? sa mga lumalaman sa isip ko.. hehe.. =))
Ano pa bang ilalagay ko sayo?... uhmmm... siguro ippublish ko na to, at mag-ppost na lang ako ng PICTURES taken by none other than me! haha!! I am somehow? desiring to be a photographer eh.. Freelance Photographer?! (echos!)
